Gister was ik aanwezig bij de nationale conferentie mediawijsheid in het Instituut voor Beeld en Geluid. Bij een van de sessies ging de discussie over mediawijsheid in de voedselindustrie. Gesponsorde tv-programma's waren onderwerp van gesprek. Een interessant vraagstuk. De discussie werd breder getrokken en er werd gepraat over de rol van de voedselindustrie en het imago van gezond voedsel.
Toen ik vanochtend in de klas kwam vertelde ik mijn klas over de discussie en gaf ze de opdracht om een actie voor bijv. de AH te ontwerpen zoals de voetbalplaatjesactie. Gericht op gezond eten.
Ik was enorm verbaasd dat er een aantal waren die met echte ideeen kwamen. Hier volgen er een paar:
* 3 maanden gratis internet als je van ieder soort fruit 1 exemplaar hebt gekocht.
* 1x in de week sportdag gesponsord door AH
* Haal een scene uit een kinderfilm en verdien de ontbrekende scene door fruit te kopen.
* Bij een kilo groeten of fruit krijg je een poppetje van een BN'er. Heb je het gouden poppetje gekregen dan mag je diegene ontmoeten.
* Bij 3 blikken tomatensoep een jaar gratis Goldmembership bij Hyves.
* gratis bioscoopkaartje bij elke 20 euro groente of fruit.
* De groente- en fruitknuffels: Jim Wortel en Kim Wortel. Te sparen bij de AH.
* Actiepoppen van je eigen klas die je kunt sparen.
Ik kan nog wel even door gaan. Ik stel voor dat we stemmen en de beste ideeën opsturen naar AH om te kijken of we gezond voedsel kunnen promoten. Ik denk overigens zelf dat het heel makkelijk is om Facebooks, Hyves en Twitters te koppelen aan producten met een QR code zodat kinderen een show-off kunnen maken en kunnen laten zien hoe cool ze zijn dat ze gezond eten.
Posts tonen met het label mediawijsheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mediawijsheid. Alle posts tonen
vrijdag 19 november 2010
woensdag 29 september 2010
Yes indeed !!

Geloof dat ik hier weinig meer aan toe te voegen heb.
Image Credit: Flickr User Sally06
(Via:http://www.freetech4teachers.com
donderdag 9 september 2010
Gastblog van 11 jarige twitteraar Adil
Mijn 'weg' naar Twitter.
Hallo , ik ben Adil . Ik ben 11 jaar en zit op basisschool Dr.Bosschool. Toen ik in groep 7 zat had ik Sanne Kuyt als leraar ik was altijd al geinteresserd geweest in ''De Computer''. Maar in de tijd dat ik bij Sanne in de groep heb gezeten ben ik steeds meer in 't Onderwijs en ICT gebeuren gesleurd en of ik 't leuk vond? Altijd ! Ik leerde elke week een nieuw technisch snufje op de computer dat ik helemaal uitprobeerde tot ik 't helemaal onder de knie had.
Ik ben altijd heel enthousiast geweest en ging ook thuis verder. Ergens in 't midden van 't jaar legde Sanne uit wat Twitter was. Toen ik op een gegeven moment thuis zat en me verveelde dacht ik eens aan Twitter en wat Sanne had uitgelegd; hoe 't werkte enz. Ik zette de computer aan en keek hoe ik een account kon maken. Nadat ik dat had gedaan heb ik uiteraard naar Sanne gezocht , ik schreef 'm een tweet met dat ik twitter had aangemaakt maar wat ik niet wist was dat je vrij ''netjes'' moet zijn met wat je tweet.
Een voorbeeld van hoe ik toen tweette : '' he sanne! k zit nu ook op twitter! '' Natuurlijk sprak Sanne me daarop aan hij zei dat ik zorgvuldiger moest gaan tikken en netter moet gaan tweeten. Maar daar bleef 't niet bij: ik begon bij wijze van spreken elke minuut wel 3 berichten te schrijven . Ook daarvan zei Sanne dat ik minder moet tweeten en alleen bij de belangrijke zaken moet gaan twitteren , want volgers haken af en ik snapt dat niet. Sanne legde me uit dat als je een tweet stuurt iedereen die je volgt die tweet door krijgt , en als ik die zo vaak stuur iedereen constant jou tweets krijgt en de andere niet kan lezen.
Sanne vond ook dat ik uiteraard mensen netjes moest aanspreken en gaf me de tip mensen die ouder zijn met U aan te spreken en respect te tonen naar anderen , nu ik dit gedaan heb krijg ik veel complimentjes maar vind ik 't ook fijner om te doen , de personen waarmee ik tweet weten waar ik aan toe ben en hoe zij worden aangesproken.
De mensen uit m'n klas weten dat ik op twitter zit maar vinden 't niet zo interessant ze weten dat ik vrij vaak op twitter zit. Ik heb 't inmiddels toegepast in het dagelijks leven. De kinderen uit m'n klas vinden dat ik moet minderen met twitter maar ik zie altijd nog een ICT carriere en die kan ik met Twitter voortzetten. Mij boeit 't niet zoveel wat anderen vinden. Ik weet wat ik doe en waar ik aan toe ben. Ik vind dat ik me mezelf 'Mediawijs' kan noemen , en daar ben ik trots op!
------------------------------------------------------------------------------
Hallo , ik ben Adil . Ik ben 11 jaar en zit op basisschool Dr.Bosschool. Toen ik in groep 7 zat had ik Sanne Kuyt als leraar ik was altijd al geinteresserd geweest in ''De Computer''. Maar in de tijd dat ik bij Sanne in de groep heb gezeten ben ik steeds meer in 't Onderwijs en ICT gebeuren gesleurd en of ik 't leuk vond? Altijd ! Ik leerde elke week een nieuw technisch snufje op de computer dat ik helemaal uitprobeerde tot ik 't helemaal onder de knie had.
Ik ben altijd heel enthousiast geweest en ging ook thuis verder. Ergens in 't midden van 't jaar legde Sanne uit wat Twitter was. Toen ik op een gegeven moment thuis zat en me verveelde dacht ik eens aan Twitter en wat Sanne had uitgelegd; hoe 't werkte enz. Ik zette de computer aan en keek hoe ik een account kon maken. Nadat ik dat had gedaan heb ik uiteraard naar Sanne gezocht , ik schreef 'm een tweet met dat ik twitter had aangemaakt maar wat ik niet wist was dat je vrij ''netjes'' moet zijn met wat je tweet.
Een voorbeeld van hoe ik toen tweette : '' he sanne! k zit nu ook op twitter! '' Natuurlijk sprak Sanne me daarop aan hij zei dat ik zorgvuldiger moest gaan tikken en netter moet gaan tweeten. Maar daar bleef 't niet bij: ik begon bij wijze van spreken elke minuut wel 3 berichten te schrijven . Ook daarvan zei Sanne dat ik minder moet tweeten en alleen bij de belangrijke zaken moet gaan twitteren , want volgers haken af en ik snapt dat niet. Sanne legde me uit dat als je een tweet stuurt iedereen die je volgt die tweet door krijgt , en als ik die zo vaak stuur iedereen constant jou tweets krijgt en de andere niet kan lezen.
Sanne vond ook dat ik uiteraard mensen netjes moest aanspreken en gaf me de tip mensen die ouder zijn met U aan te spreken en respect te tonen naar anderen , nu ik dit gedaan heb krijg ik veel complimentjes maar vind ik 't ook fijner om te doen , de personen waarmee ik tweet weten waar ik aan toe ben en hoe zij worden aangesproken.
De mensen uit m'n klas weten dat ik op twitter zit maar vinden 't niet zo interessant ze weten dat ik vrij vaak op twitter zit. Ik heb 't inmiddels toegepast in het dagelijks leven. De kinderen uit m'n klas vinden dat ik moet minderen met twitter maar ik zie altijd nog een ICT carriere en die kan ik met Twitter voortzetten. Mij boeit 't niet zoveel wat anderen vinden. Ik weet wat ik doe en waar ik aan toe ben. Ik vind dat ik me mezelf 'Mediawijs' kan noemen , en daar ben ik trots op!
------------------------------------------------------------------------------
woensdag 25 augustus 2010
Mediawijsheid onderweg.
Wat doe je als een leerling graag een website wil bouwen en zich orienteert op een hostingspakket en dergelijke maar niet in de gaten heeft dat er betalingsverkeer bij komt kijken? Begeleiden en er samen lering uit trekken.
Het overkwam een leerling van mijn school die begin van de zomervakantie een pakket afsloot en nietsvermoedend op vakantie ging. Vooraf had hij zijn ouders niet ingelicht dat het 17 euro zou kosten wat we wel hadden afgesproken.
Tijdens zijn vakantie checkte hij zijn twitter en zag dat hij moest gaan betalen en contact op moest nemen met de hostingsprovider. Hij heeft zich meer dan een maand ontzettend druk lopen maken en zag de bui al hangen: betalen en waarschijnlijk nog meer ook. Na de vakantie vroeg hij me via twitter of ik hem kon helpen. Ondertussen was er een fikse verhoging van het bedrag boven op gekomen.
We zijn aan het bellen gegaan en al snel bleek dat er geen probleem was. De betaling werd stop gezet en achteraf bleek ook nog eens dat kinderen eerst toestemming van hun ouders nodig hebben om een hostingspakket af te sluiten.
We keken samen terug naar wat er mis was gegaan en hoe hij dit voortaan beter aan kon pakken. Vier weken zorgen maken tijdens je vakantie is erg zonde en, zo bleek, nergens voor nodig.
Het overkwam een leerling van mijn school die begin van de zomervakantie een pakket afsloot en nietsvermoedend op vakantie ging. Vooraf had hij zijn ouders niet ingelicht dat het 17 euro zou kosten wat we wel hadden afgesproken.
Tijdens zijn vakantie checkte hij zijn twitter en zag dat hij moest gaan betalen en contact op moest nemen met de hostingsprovider. Hij heeft zich meer dan een maand ontzettend druk lopen maken en zag de bui al hangen: betalen en waarschijnlijk nog meer ook. Na de vakantie vroeg hij me via twitter of ik hem kon helpen. Ondertussen was er een fikse verhoging van het bedrag boven op gekomen.
We zijn aan het bellen gegaan en al snel bleek dat er geen probleem was. De betaling werd stop gezet en achteraf bleek ook nog eens dat kinderen eerst toestemming van hun ouders nodig hebben om een hostingspakket af te sluiten.
We keken samen terug naar wat er mis was gegaan en hoe hij dit voortaan beter aan kon pakken. Vier weken zorgen maken tijdens je vakantie is erg zonde en, zo bleek, nergens voor nodig.
woensdag 2 december 2009
Opstekertje voor in de pocket.
Wauw. Wat was het druk gister bij de afsluiting van het eerste blok Media in Overvecht tijdens de Verlengde Schooldag. De kinderen hebben er 10 weken opzitten en hun werkstukken konden ze gister aan hun ouder laten zien.
We waren wat onzeker over de opkomst maar uiteindelijk hadden we een groot lokaal vol met kinderen en hun ouders en overige geïnteresseerden. We stellen het ook erg op prijs dat Gerard Dummer de moeite nam om te komen. Dat was al geweldig zat.
We presenteerden wat werkstukken en lieten zien wat we in de club gaan doen waar Karim Amrani het voortouw in zal trekken. Zermooma sloeg aan en na wat gedronken te hebben lieten de kinderen hun werk zien. Kort, krachtig en qua tijd precies goed.
Daar kwam vandaag bij dat de kinderen onze cursus een cijfer mochten geven. Die werden geïnventariseerd (evenals de afsluitende les van gister)en vandaag aan ons door gegegeven. De kinderen gaven onze cursus een 8/9 en de organisatie was zeer te spreken over de presentatie. Yes!! Dat is toch wel een enorme opsteker. Het heeft wat bloed, zweet en tranen gekost maar we weten in ieder geval dat we op de goede weg zitten.
Dus even via deze manier: Lotte, Jeroen, Vincent en Karim(voor zijn betrokkenheid). We zijn echt oprecht blij met jullie inzet. Dank daarvoor. Het kan alleen nog maar beter worden.
Op naar blok 2: media voor groep 5 en 6.
We waren wat onzeker over de opkomst maar uiteindelijk hadden we een groot lokaal vol met kinderen en hun ouders en overige geïnteresseerden. We stellen het ook erg op prijs dat Gerard Dummer de moeite nam om te komen. Dat was al geweldig zat.
We presenteerden wat werkstukken en lieten zien wat we in de club gaan doen waar Karim Amrani het voortouw in zal trekken. Zermooma sloeg aan en na wat gedronken te hebben lieten de kinderen hun werk zien. Kort, krachtig en qua tijd precies goed.
Daar kwam vandaag bij dat de kinderen onze cursus een cijfer mochten geven. Die werden geïnventariseerd (evenals de afsluitende les van gister)en vandaag aan ons door gegegeven. De kinderen gaven onze cursus een 8/9 en de organisatie was zeer te spreken over de presentatie. Yes!! Dat is toch wel een enorme opsteker. Het heeft wat bloed, zweet en tranen gekost maar we weten in ieder geval dat we op de goede weg zitten.
Dus even via deze manier: Lotte, Jeroen, Vincent en Karim(voor zijn betrokkenheid). We zijn echt oprecht blij met jullie inzet. Dank daarvoor. Het kan alleen nog maar beter worden.
Op naar blok 2: media voor groep 5 en 6.
dinsdag 3 november 2009
Mijn naam is Haas
Misschien wat laat maar zeker de moeite waard. De eerste producten van Mijn naam is Haas liggen in de winkel.
Mijn naam is Haas:
In de vorm van een serious game wordt het leven van Haas vormgegeven door kinderen zelf. Ze maken van alles mee en tekenen het pad dat Haas afloopt. Onderweg leren ze van alles: problemen oplossen, moeilijke woorden maar ook verhaalbegrip, mediawijsheid. Kortom er worden nogal wat kerndoelen van het curriculum gedekt. Meerdere vliegen in een klap zou ik zo zeggen.
Het fijne aan Haas is dat er niet alleen een digitale versie van bestaat maar ook prentenboeken die je bij de Bruna(of bij uw boekhandel)koopt. Ik heb zelden een zo uitdagend en compleet programma gezien wat is gericht op taalwerving (en dergelijke)en wat voor veel kinderen absoluut kan helpen. Het feit dat het onderzoek is onderbouwd door het Expertise Centrum Nederlands is een waarborging die veel leerkrachten moet aanspreken.
Nogal wat redenen dus om dit product te proberen en te implementeren in de onderwijspraktijk. Heel wat anders dan Ambrasoft. Toch?
Nou, kopen dan. OK. Je mag het filmpje nog even bekijken. Maar dan hup naar www.bol.com
Kijk hier voor filmpjes, sites en veel meer over Mijn Naam is Haas.
Mijn naam is Haas:
Mijn naam is Haas is een verrassend crossmediaal concept, waarmee kleuters taal leren in een speelse setting. Het concept wordt als een universum voor het karakter Haas ontwikkeld. Alle producten hebben een plaats binnen het universum en versterken zo elkaar.
In de vorm van een serious game wordt het leven van Haas vormgegeven door kinderen zelf. Ze maken van alles mee en tekenen het pad dat Haas afloopt. Onderweg leren ze van alles: problemen oplossen, moeilijke woorden maar ook verhaalbegrip, mediawijsheid. Kortom er worden nogal wat kerndoelen van het curriculum gedekt. Meerdere vliegen in een klap zou ik zo zeggen.
Het fijne aan Haas is dat er niet alleen een digitale versie van bestaat maar ook prentenboeken die je bij de Bruna(of bij uw boekhandel)koopt. Ik heb zelden een zo uitdagend en compleet programma gezien wat is gericht op taalwerving (en dergelijke)en wat voor veel kinderen absoluut kan helpen. Het feit dat het onderzoek is onderbouwd door het Expertise Centrum Nederlands is een waarborging die veel leerkrachten moet aanspreken.
Nogal wat redenen dus om dit product te proberen en te implementeren in de onderwijspraktijk. Heel wat anders dan Ambrasoft. Toch?
Nou, kopen dan. OK. Je mag het filmpje nog even bekijken. Maar dan hup naar www.bol.com
Kijk hier voor filmpjes, sites en veel meer over Mijn Naam is Haas.
dinsdag 29 september 2009
Nieuwe trends in filmbeleving.
Als school hebben we al een aantal jaren geleden besloten niet mee te willen doen aan de nieuwste trend op het gebied van filmbeleving. Die trend is applaus leveren tijdens een film.
Ik ben dit jaar mijn 10e onderwijsjaar ingegaan en heb een jaar of 8 geleden kennis gemaakt met dit fenomeen. Het is echter wel een fenomeen waar ik maar moeilijk aan kan wennen. Ook al is halverwege een film het spanningsboogje wat verslapt dan nog blijft het me verbazen. Want welke oorzaak dit ook heeft, hoe veel ik me ook besef dat ik wellicht een onderwijswrik in opbouw ben en dat ik misschien wel steeds minder raakvlakken heb met de jeugd, het is in mijn ogen een uitingsvorm waar ik echt mijn twijfels bij heb. Klappen voor een filmdoek. Why ?
Ik heb mijn eigen klas dan ook vriendelijk doch dwingend verzocht niet mee te doen aan deze emotionele eruptie.
Ik was daarnaast verbouwereerd dat er vervolgens door de meegekomen leerkrachten niets aan gedaan werd.
Maar goed. Ook die verbazing is er al jaren.
Oorlogswinter was de film waar we zijn geweest. Een mooi verhaal van Jan Terlouw over de Tweede Wereldoorlog. En ach wie kent het boek niet?
Tijdens de ilm worden er verscheidene mensen vermoord en na het eerste uur kregen dat soort gebeurtenissen in de film steeds meer applaus. Ook het hoogtepunt van de film waarbij de hoofdpersoon van 14 jaar zijn eigen oom neerschiet werd met luid gejoel bezegeld. Waarom en nog beter waarom vinden we dit goed?
IK vind het allesbehalve goed en heb me dan ook 118 minuten lopen opnaaien over dit verschijnsel. (ook Martin van Koolhoven, regisseur van Oorlogswinter, gaf toe op twitter dat hij hier nog nooit van had gehoord.
Is een film met deze lading dan voor kinderen geen zoethouder meer? Boeit het de kinderen niet meer? Als zelfs het tearjerkmoment wordt weggeklapt en gejoeld waarom ga ik dan nog? Ik weet het niet en nog steeds ben ik er niet klaar mee.
Dat de meegekomen leerkrachten hier niets van zeiden was voor mij een raadsel. Helemaal als diezelfde week breed uitgemeten in de media heeft gestaan dat het finaal mis is gegaan in een bioscoop in Amsterdam.
Gelukkig was mijn klas het met me eens. Ze stoorden zich er niet aan maar ze vonden het wel vreemd. There's hope. Hoop ik dan.
Ik ben dit jaar mijn 10e onderwijsjaar ingegaan en heb een jaar of 8 geleden kennis gemaakt met dit fenomeen. Het is echter wel een fenomeen waar ik maar moeilijk aan kan wennen. Ook al is halverwege een film het spanningsboogje wat verslapt dan nog blijft het me verbazen. Want welke oorzaak dit ook heeft, hoe veel ik me ook besef dat ik wellicht een onderwijswrik in opbouw ben en dat ik misschien wel steeds minder raakvlakken heb met de jeugd, het is in mijn ogen een uitingsvorm waar ik echt mijn twijfels bij heb. Klappen voor een filmdoek. Why ?
Ik heb mijn eigen klas dan ook vriendelijk doch dwingend verzocht niet mee te doen aan deze emotionele eruptie.
Ik was daarnaast verbouwereerd dat er vervolgens door de meegekomen leerkrachten niets aan gedaan werd.
Maar goed. Ook die verbazing is er al jaren.
Oorlogswinter was de film waar we zijn geweest. Een mooi verhaal van Jan Terlouw over de Tweede Wereldoorlog. En ach wie kent het boek niet?
Tijdens de ilm worden er verscheidene mensen vermoord en na het eerste uur kregen dat soort gebeurtenissen in de film steeds meer applaus. Ook het hoogtepunt van de film waarbij de hoofdpersoon van 14 jaar zijn eigen oom neerschiet werd met luid gejoel bezegeld. Waarom en nog beter waarom vinden we dit goed?
IK vind het allesbehalve goed en heb me dan ook 118 minuten lopen opnaaien over dit verschijnsel. (ook Martin van Koolhoven, regisseur van Oorlogswinter, gaf toe op twitter dat hij hier nog nooit van had gehoord.
Is een film met deze lading dan voor kinderen geen zoethouder meer? Boeit het de kinderen niet meer? Als zelfs het tearjerkmoment wordt weggeklapt en gejoeld waarom ga ik dan nog? Ik weet het niet en nog steeds ben ik er niet klaar mee.
Dat de meegekomen leerkrachten hier niets van zeiden was voor mij een raadsel. Helemaal als diezelfde week breed uitgemeten in de media heeft gestaan dat het finaal mis is gegaan in een bioscoop in Amsterdam.
Gelukkig was mijn klas het met me eens. Ze stoorden zich er niet aan maar ze vonden het wel vreemd. There's hope. Hoop ik dan.
Labels:
basisschool,
film,
leerkrachten,
mediawijsheid,
NFF09
woensdag 26 augustus 2009
Bijgewoond: debat over de indentiteit van de HBO professional
Vier lectoren, autoriteiten in hun vakgebied, ontmoeten vier jonge professionals uit datzelfde vakgebied; talenten die er door hun doen en laten uitspringen. Samen gaan zij, onder leiding van
Pieter Broertjes, hoofdredacteur van De Volkskrant en bijzonder lector Hogeschool Utrecht, met elkaar en met u in gesprek over de identiteit van de hbo-professional.
Wat heeft dit te maken met mediawijsheid of met ict zou je zeggen. Op het eerste oog misschien niet zo veel. Maar gezien MediaGenius met beide benen in het veld staat leek het ons goed om aanwezig te zijn. Baat het niet dan schaadt het niet.
Zonder een direct verslag te maken lijkt het ons toch goed om te kijken wat er in dit debat schuilt wat betrekking heeft op onderwijs, ict of mediawijsheid.
Even een korte situatieschets: 4 korte debatten. Een alumnus tegenover een lector. Samen in gesprek over hiaten in de opleiding en wat de HU daarmee zou kunnen doen. Verdeeld over vier vakgebieden; gezondheidszorg, techniek, journalistiek/communicatie en onderwijs.
Los van het feit dat het het een goed initiatief is van de HU om directe feedback te krijgen uit het veld waren er een aantal zaken die noemenswaardig zijn voor deze blog.
Zo kwam tijdens het techniekdebat met daarin Erik Puik(hij schreef onlangs het Volkskrant artikel ' Straks zijn computers ons de baas') al snel naar voren dat de voortschrijdende technische ontwikkelingen zulke proporties aannemen dat personen steeds verder van hun collega's komen te staan als ze zich deze materie niet snel eigen maken. En dat dit vergaande gevolgen heeft voor ons priveleven. Voorheen was je 's avonds en in het weekend ver weg van je werk. tegenwoordig ben je 24/7 bereikbaar.
Als positief werd bevonden dat een nog snellere computer van grote betekenis kan zijn voor vele diensten in onze samenleving.
In het derde debat was Piet Bakker, lector Crossmedia Content in gesprek met Manouk van der Broek, chef ANP Video. Insteek was om de alumnus te laten verwoorden wat hij/zij gemist had in de opleiding maar de huidige problemen in de journalistiek kwamen al snel bovendrijven. Men was het er over eens. De technologische mogelijkheden zorgen voor een vertroebeling van het journalistieke spectrum. Het terug gaan naar de bron (twitter kwam nog te sprake, jammer dat er geen stream geopend was)van het nieuws is een vaardigheid die veel studenten niet meer beheersen. Een gepubliceerd onderzoek op twitter, zo vertelt Bakker, wordt klakkeloos geretweet. Bakker ging 20 minuten terugklikken om te zien wat de bron was. Die moeite nemen studenten vaak niet meer. Ook het feit dat veel videodiensten gesponsorde diensten zijn is voor veel aanwezigen een manier van journalistiek die een bedreiging vormt. Toch concludeert men dat er altijd een behoefte is aan onafhankelijk nieuws en het valt te verwachten dat er in de toekomst diensten komen die tegen betaling zorgen voor onafhankelijke verslaggeving.
Het laatste debat gaat over onderwijs. Goed opgelet dus. Er wordt niet echt over belangrijke zaken gepraat. We missen wel de woorden innovatie en betrokkenheid in dit gesprek. Leerlingen/studenten van nu moeten als geen ander uitgedaagd en betrokken worden en de pabo's zouden daar op in moeten spelen. Het feit dat Pabo studenten vaak met een basic kennis aan ICT de scholen binnen stappen is een verkeerde ontwikkeling. Juist de mogelijkheden van ICT en web 2.0 bieden zoveel mogelijkheden tot innovatie. Een academische Pabo slaat wat ons betreft de plank mis. Een innovatieve Pabo zou een beter idee zijn. En als studenten het gevoel hebben onderdeel te zijn van iets nieuws of aan de bakermat staan van deze vernieuwing dan zijn ze meteen meer betrokken.
Houd de komende weken de Volkskrant in de gaten over de verdere ontwikkelingen in het HBO.
dinsdag 26 mei 2009
Mediawijzer gelanceerd !
Mediawijzer.net is het nieuwe online loket voor iedereen (jongeren én ouderen) met vragen over mediawijsheid. Het is een initiatief van het Mediawijsheid Expertisecentrum. De website is vanaf maandag 25 mei online en staat de komende tijd in het teken van het thema Lekker Beroemd. Op Mediawijzer.net vind je tips en antwoorden (o.m. van bn-er en ervaringsdeskundigen zelf, zoals Gerard Joling, Ton Elias en Nicolette van Dam). De site geeft ook informatie over de vele activiteiten op het gebied van mediawijsheid die worden aangeboden door 140 organisaties die als partner bij Mediawijzer.net zijn aangesloten.
Labels:
internet,
kinderen,
mediawijsheid,
mediawijzer.net
Abonneren op:
Posts (Atom)