Het geheim van Overvecht.

Hoe geef je een digitale mediales aan 15 kinderen van groep 5 en 6? Leeftijd: 8 en 9 jaar. De kinderen van de vorige groepen 7 en 8 hadden al best wat moeite met het aanmaken van een gmail account dus we moesten wat anders bedenken. We wilden ook de mensen die ons helpen zelf mee laten denken zodat we gezamenlijk tot nieuwe inzichten zouden komen.

Vorige week kwamen we bij elkaar en na een evaluatie van blok 1 gingen we op weg naar de invulling van blok 2. 10 nieuwe weken omgaan met nieuwe media maar het moet wel anders. Na alle tips en adviezen te hebben opgeschreven en een korte brainstorm later zijn we afgelopen week aan de slag gegaan.

Het geheim van Overvecht.

Overvecht wordt omsloten door een aantal grote doorlopende wegen die genoemd zijn naar grote geleerden. Zo hebben we de Einsteindreef, de Darwindreef, de Zamenhofdreef en de Brailledreef.
Deze straten zijn het uitgangspunt voor het geheim van Overvecht.
Iedere les staat er een geleerde centraal en gaan de kinderen opdrachten maken die te maken hebben met deze persoon. Denk aan een wikikidspagina maken over Zamenhof en Esperanto. De reis van de Beagle op Google Earth zetten enz.
Maar dat gebeurt niet zo maar. Aan het begin van de lessen maken de kinderen van de verschillende locaties contact met elkaar via skype en krijgen van elkaar de opdracht. De groene groep van de ene locatie zoekt contact met de andere groene groep via de webcam en geven elkaar de opdracht voor die dag.
Ze gaan aan opdrachten werken die horen bij de geleerden, in groepjes van 5 en als de opdrachten gemaakt zijn krijgen ze een clue in de vorm van een woord.

Dit woord geven ze aan het eind van de les weer door aan de andere groep op de andere locatie en ze krijgen er een woord voor terug. Tijdens de vierde les gaan de kinderen naar buiten met mobieltjes werken in combinatie met gps aan de les over Braille. De route leidt hen naar een plek (bibliotheek) waar ze hun codewoorden kunnen inleveren. Ze krijgen in ruil hiervoor 8 woorden terug. Terug op de locatie gaan ze via skype de woorden samen in de goede volgorde zetten. Het geheim van Utrecht: "Overvecht is de slimste wijk van Utrecht." De kinderen ontvangen een t-shirt. Print: I am a MediaGenius.

De volgende lessen gaan ze aan de slag met Picocrickets en maken een opdracht over zwaartekracht. Dan snel voorbereiden van de eindpresentatie en dan zit het er alweer op.

Opbrengst: leuk omgaan met media(mediawijsheid), bezig met de buurt (burgerschap), samenwerken met andere bewoners van de wijk(verbinden) enz. Maar bovenal: 2010 meer positieve berichten uit Overvecht.

Een tussenbalans.....

Nu we een week of drie, vier bezig zijn kan ik wel een kleine balans opmaken van de de cursus nieuwe media in Overvecht. Met hier en daar wat opstartprobleempjes en wat verbindingstactieken gaat het allemaal erg goed.

Van tevoren was ik bang voor heftige klanten in de klas waar alle energie in zou gaan zitten maar niets is minder waar. De kinderen zijn enorm enthousiast en werken hard aan de opdrachten. De neiging is voor hen wel groot om meteen op youtube te gaan of naar spele.nl te gaan maar ze zijn toch makkelijk te motiveren om mee te denken en goeie ideeën aan te dragen.

Toch vallen er wel wat zaken op. Het gros van de kinderen heeft problemen met het verzinnen van een goeie gebruikersnaam en wachtwoord. De helft weet na een week zijn google account niet meer te activeren en is de naam van zijn/haar zelf in het leven geroepen weblog alweer vergeten. Ben toch maar begonnen met het noteren van al deze gegevens omdat het veel tijd kost dit allemaal weer opnieuw in te stellen. De blogs lopen nog niet maar dat is vooralsnog geen probleem.

Verder merk ik dat sommige kinderen de neiging hebben om voor alles hun vinger op te steken of te gaan roepen. De mate van zelfstandigheid varieert. Maar goed. Dat maakt het juist leuk.
Interessant aan dit is wel dat we in de toekomst wellicht toe moeten naar een systeem waarbij de kinderen ons niet meer nodig hebben. Daar ligt wel weer een uitdaging.
Met nu een drietal enthousiaste werknemers erbij hebben we de boel nu aardig op de rit. Een zeer leerzame ervaring tot nu toe.

Lees ook de blog van Lex Hupe die les geeft op de weekendschool.

Opstarten is nog nooit makkelijk geweest.

Daar sta je dan met je hubs, kabels, routers enz onder je arm en 15 kinderen voor je. De start van de Verlengde Schooldag ging niet helemaal vlekkeloos maar was wel erg leuk. Het is een hoop geregel van te voren en je bedenkt je duizend dingen die geregeld moeten worden maar op een gegeven moment moet je gewoon beginnen.
We waren vandaag op 1 basisschool en een buurthuis.

Opvallend voor de dag van vandaag was vooral het enthousiasme van de kinderen. Ze wilden zo graag beginnen dat ze niet konden wachten. Dat was vooral te merken toen de juf even binnen liep: " Juf moet je kijken wat we gaan doen." " Kijk hoe gek ik eruit zie op de webcam."
De juf speelde even mee en ze vroeg of ze volgende week weer mee mocht doen. Uiteraard.

Het is leuk om te merken dat we via de VSD ook de kinderen kunnen bereiken voor wie mediawijsheid niet echt vanzelfsprekend is. En alle enge verhalen over krachtwijken zullen vast waar zijn maar wij hebben vandaag een wereldworkshop gehad met aardige, beleefde en dolenthousiaste kinderen. Goed voor de beeldvorming.

Een goeie eerste dag ondanks wat kinderziekten.Binnenkort meer.

Cito ???

Het einde van het schooljaar biedt zich aan. 6 weken vakantie. Sinds het afnemen van de Cito Entreetoets eind mei ben ik niet alleen in gesprek met de ouders, kinderen en duocollega's maar ook met mijzelf over het nut en doel van Cito.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik er niet helemaal uitkom. Moeten we de kinderen nu juist wel of niet opleiden tot circusartiesten die na verloop van tijd de vraagstelling van Cito begrijpen en daardoor hun toetsen beter gaan maken? Ja en nee blijft voorlopig mijn antwoord.

We kunnen namelijk wel van Cito loskomen maar wat zouden de consequenties in de praktijk zijn? In de grote steden is de situatie beduidend anders dan elders in het land. Vanwege een reden. Het Voortgezet Onderwijs kent namelijk al behoorlijk wat jaren het probleem van kinderen die te hoog ingeschaald op het VO komen. De scholen kunnen maar een ding doen en dat is nog strenger vasthouden aan de Citoscore. Resultaat: lotingen. Ik wist een jaar of vijf geleden niet wat ik hoorde. Loten in het VO. Niet uit te leggen. Maar goed. VMBO scholen in de grote steden voldeden niet meer en dus ging een grote groep ouders op zoek naar andere scholen in de randgemeenten. Havo en VWO scholen hanteren nu nog strengere aannamerestricties en dus blijft Cito leidraad. Helaas maar wel realiteit.

Punt 2 is het volgende: sinds ouders op rapporten van hun kinderen beoordelingen krijgen die heel vaag zijn is de drang naar duidelijkheid toegenomen. Cijfers kunnen niet meer maar het alternatief zorgt voor dwalende ouders. Cito is voor velen de houvast hoe het leertechnisch echt met je kind gaat. Helaas maar wel realiteit.

De derde reden van mijn innerlijk monoloog is: kennis moet zo aangeleerd worden dat het breed inzetbaar is. Dus we hebben de inoefening en daarna volgt de verbreding. Prima. Maar frappant is wel dat toetsen van de methode steeds vaker een ander beeld geven dan wat de kinderen op hun Cito scoren. Dus is de neiging om naast de stof uit de methode ook de manier van Cito aan te gaan leren. Helaas maar wel realiteit.

Kortom: als we toe willen naar nieuwe soorten onderwijs waarbij de nadruk niet alleen ligt op resultaten dan zullen we eerst een behoorlijke slag moeten slaan om de maatschappij hiervoor klaar te maken. Er zullen vooral in de grote steden goede afspraken gemaakt moeten worden met veel belanghebbende partijen. En daar is niets mis mee. Het systeem is duidelijk aan revisie toe. Persoonlijk denk ik dat de Brede School hier het beste antwoord op is. Binnenkort meer hierover.

De uitdaging.....

Vorige week hebben we een werkbespreking gehouden met de mannen die ons gaan helpen in het project Overvecht. Het was een leuke middag waarin we in ieder geval tot een veel concreter plan gekomen zijn. Karim Amrani (jibly.com, wie kent zand 2.0 nog niet?) heeft zijn medewerking beloofd en denkt op dit moment na over de inhoudelijke kant van de lessen die we gaan geven. Na een beetje brainstormen kwamen we tot de conclusie: kinderen gaan zelf ideeen maken en wij helpen ze met de realisatie ervan waardoor media middel wordt om je plannen te verwezenlijken. Dus geen afgezaagde lesjes. We gaan voor het hoogst haalbare.

We zitten wel met organisatorische kanttekeningen: iedereen(5 man )moet de lessen kunnen geven maar ook de materie beheersen. Zand 2.0 is super maar ook de overigen moeten wel weten hoe het werkt. Verder hebben we een logistiek probleem. De scholen (3 scholen en een buurthuis)hebben een nieuw netwerk maar de spullen zouden wel eens verouderd kunnen zijn. Vandaar laptops. Maar in welke vorm? Een kar, een flightcase? We zijn er mee bezig en in veel gesprekken verwikkeld.

Verder hebben we morgen gesprek met de Hogeschool Utrecht omdat studenten van de Pabo mede gaan ondersteunen. Dus per klas hebben we twee studenten en een eindverantwoordelijke per 15 kinderen. Moet genoeg zijn leek ons.

Dan de club. In december hebben we ineens een mediaclub waar kinderen lid van gaan worden. Ook dat hebben we inhoudelijk dicht gespijkerd en de kinderen zijn meer dan welkom vanaf december te laten zien wat ze kunnen.