Interessante infographic.

Bloomberg BusinessWeek heeft een interessante infographic gepubliceerd die de vormen van online activiteit laat zien gedaan door de mensen van 7 verschillende leeftijdsgroepen. Er zijn 6 soorten acties gemaakt in de grafiek nl.: creators, critics, collectors, joiners, spectators en de inactieven. De leeftijdsgroepen zijn: jonge tieners, jeugd, Generatie Y, generatie X, jonge baby boomers, oudere baby boomers en senioren. De data in de grafiek komen van Forrester Research.


Klik hier voor een grotere versie.

Ui t de grafiek valt vooral te zien dat leerlingen veel meer actief zijn en meer content online creëren dan hun leerkrachten. Dit soort staatjes zou voor scholen toch het bewijs moeten zijn dat het onderwijs anders ingericht dient te gaan worden. Hoeveel bewijs heb je nodig?

Serious PLay

Al sinds dag 1 op de Pabo heb ik boekjes moeten aanschaffen van Freya Jansen Vos. Tijdens de studie was dit voor de mannelijke pabovrienden(het waren er 5 in onze lichting) een samenvatting van alles dat op het jonge kind gericht was. Maar goed, mannen op de Pabo kiezen maar zelden voor het jonge kind dus Vos was nu niet echt onze vrouw. De boekjes waren saai en gingen over spelen, kringgesprekken enz. Ze liggen nog ergens in de kast te wachten op hun gang naar De Slechte.
Nu zag ik deze man zijn speech geven en was eerlijk gezegd niet meteen super enthousiast. Spelletjes spelen met een grote zaal......heel erg leuk maar ook erg makkelijk. Toch heeft hij verderop in zijn verhaal wel een aantal punten. Spelen blijft een manier waarop kennis makkelijker blijft hangen plus het is een manier om op andere ideeen te komen.
Het is jammer maar waar: Je moet toch weer het hele filmpje uitkijken om tot de essentie van dit verhaal te komen.

Input van ouders

Gisteravond zaten we met met een stel ouders bij elkaar om te kijken hoe we de kennis van hun beroepen in kunnen zetten om kinderen betere input te laten leveren bij onze AK/GS methode Topondernemers.
De kinderen krijgen binnenkort een workshop folders maken met een marketing insteek(verkoop van een product), interviewen, onderscheiden van verschillende soorten teksten, een cursus presenteren voor de groep en hoe zoek ik goed naar informatie. We misten naar aanleiding van een gesprek over A Whole New Mind een workshop waarbij de nadruk komt te liggen op ontwerpen en creativiteit. Vandaar dat we nog even doorzoeken naar een ouder die in de grafische wereld zit.
Een hele leuke en zinvolle avond waarbij we hopelijk voor de komende jaren een manier hebben opgezet waarmee we kinderen een rugzak meegeven die is gevuld met vaardigheden waar ze op het VO echt wat aan hebben.
Zat te denken om tussen de workshop rondes voor de leerlingen ook wat kinderen/ouders te vragen om een keynote te verzorgen. Hebben we gewoon een conferentie voor mini-mensjes.

designers op de basisschool

Bij het lezen van deze blog valt me op dat langzaam aan duidelijk wordt dat overal initiatieven opduiken om kinderen en studenten anders te laten leren.
Het gaat erom dat we kinderen dus de rightbrain activiteiten gaan bijbrengen.
En eindelijk kom ik een post tegen waarin gezegd wordt dat we design thinking niet moeten gaan aanleren op het moment dat kinderen in de ' collegeleeftijd' komen maar veel eerder.
De schrijver Rob Stokes stelt op GOOD.IS dat leerlingen van nu niet beoordeeld worden op de manier van evalueren van hun werk maar alleen beoordeeld worden naar aanleiding van een goed antwoord.

Door ze op vroege leeftijd na te laten denken als een designer kunnen we ze aanleren om de wereld om hen heen vorm te geven en zodoende kunnen ze een positieve twist geven aan de uitdagingen van de toekomst.

Sounds good. Maar even terug naar de werkelijkheid. Hoe leren we kinderen om designers te zijn als we zelf leerkrachten zijn en geen designers ?
Allereerst denk ik dat de kracht van ouders enorm kan zijn. Ook ouders groeien mee in deze tijd en worden hoe langer hoe meer social media minded. Ze nemen een enorme hoeveelheid kennis de school in.
Tevens denk ik dat we conform sir Ken Robinsons gedachtengoed naar een systeem moeten waarin we design gerelateerde vakken net zo belangrijk maken als rekenen en taal. Was het de afgelopen 20 jaar vooral leuk om handvaardigheid en tekenopdrachten te geven. In deze tijd wordt het van enorm belang om kinderen dezelfde eisen te stellen als aan rekenen en taal. Toetsen voor tekenen dus? Nee dat dus net niet. Maar wel beoordelen en wel door de leerlingen zelf. Evalueren.

Al deze materie heeft consequenties voor de groepsorganisatie. En daar zit 'm de crux. Hoe richt je je onderwijs in zodat rekenen en taal evenveel aandacht krijgen als tekenen, drama, tekenen, gym enz.
Volgens mij ligt dat antwoord redelijk voor de hand. Kinderen zij al veel langer op school tijdens de naschoolse opvang. Zolang we die blijven zien als een vervanging van de thuissituatie dan wordt het moeilijk om deze veranderingen er door te krijgen.
Zie we de verlenging van de schooltijd als een aanknopingspunt dan kunnen kinderen 's ochtends beginnen met drama als ze nog lekker fris zijn en na school met rekenen beginnen. Volgens mij moeten we school en opvang maar niet meer los gaan zien.

We need more heroes 2

Onlangs zag ik Martijn Aslander praten en zijn verhaal houden. Het zijn van die verhalen die je je jaloers maken. Het zijn voorbeelden van mensen die laten zien dat het onderwijssysteem niet altijd op hen van toepassing is. Aslanders schoolloopbaan is alles behalve conventioneel verlopen. Meerdere keren geswitched van Mavo naar havo enz. Maar wel al op jonge leeftijd zeer ondernemend en had op zijn 20e al meerdere mensen voor hem werken.

Ik had vroeger ook zo'n vriend (is hij nog steeds). Het studeren op de Havo was al niets voor hem en een studie daarna al helemaal niet. Hij werd een drop-out en bouwde zijn bestaan vanaf de eerste steen op. Een hoog wat-maakt-t-allemaal-uit gehalte en dezelfde instelling als Aslander: als je minder hebt dan niets kan het alleen maar beter gaan. Ook deze vriend heeft een zeer goed lopende onderneming.

Een ander aspect van Aslanders betoog hield in dat het oude hierarchische model binnen welk organisatie dan ook niet meer werkt en dat we toe zijn aan een netwerkmodel.
Ik vroeg hem na afloop hoe je de netwerkvom van organiseren kan toepassen binnen het onderwijs. Zijn antwoord geeft aan dat we niet alleen toe moeten naar nieuwe onderwijsvormen maar ook naar een nieuw soort leerkrachten.
Als we toe gaan naar een situatie waarin leerkrachten excelleren op een gebied en dus een meerwaarde vormen voor de organisatie en ze inzetten op dat gebied, dan kunnen we toe naar dat netwerkmodel.

Daarnaast zei hij dat de kennis die we willen overdragen eigenlijk altijd voorradig is en dat we moeten gaan kijken hoe we die kennis gaan overbrengen. Aslander vertelt dat hij in de veronderstelling is dat we veel meer inspirerende mensen nodig hebben die waarde aan kennis kunnen koppelen. Het gaat dus niet zozeer om de kennis zelf. Het gaat om de manier waarop we die verpakken. We hebben dus mensen nodig die op inspirerende manier verhalen vertellen en weten te enthousiasmeren.
juist de eclectische leerkracht. Continue wisselend van aanpak, leerstijl en altijd laten zien dat kennis cool is.
We zijn per slot van rekening kennis werkers. Dus......

We definitely need more heroes.

Even een review

ik heb vandaag een aantal dingen even gecheckt in de klas. Launchball voor i-phone en i-pod touch is een geweldige app om kinderen oplossingsgericht te laten nadenken. Kan het moeilijk omschrijven maar liet vandaag een kind er op werken en wilde graag thuis verder op de i-phone van zijn moeder. Leuk. Zag ook meteen een meerwaarde voor de inzet van i-phone in de klas. Tijdens de gelaagde instructie kun je kinderen makkelijk op niveau aanspreken en aan het werk zetten. Doel voor 2010: 2x i-pod touch voor groep 7.

Lees hier meer op de blog van Wilfred Rubens over i-phones in het onderwijs.

Nickname galore.

Het was me al een beetje opgevallen maar kinderen zijn extreem vindingrijk als het om bijnamen gaat. Ik hoor t al een paar jaar en ik kan daar enorm van genieten.
Sinds een jaar of vijf geleden is de naam Otman of Outman steevast afgekort naar Ottie of zelfs Otje !! Dit is het toppunt van integratie toch. Otje...en de jongen in kwestie kan er de humor er van inzien. Geweldig !! Zo had ik de afgelopen jaren een Sully (Suleyman), een Izi (Izzet) en een Appie(Abdurrahman) in de klas. Fantastisch.
Maar ook e-mailadressen worden steeds creatiever. Maar goed hiervan voorbeelden geven is geen goed idee.Wel goeie ontwikkeling. Ze maken veel vaker nonsense adressen die niet verhullen hoe ze heten.

Was effe kort. maar beter iets dan niets.

Topondernemers in groep 7

Vanaf deze week starten we een nieuwe methode voor geschiedenis, aardrijkskunde en natuuronderwijs. Het sluit aan bij meervoudige intelligenties en het gaat uit van een aantal principes:

De kinderen werken zelfstandig aan opdrachtkaarten en presenteren daarna hun onderwerp aan de klas. De presentatie is een must omdat kinderen elkaar onderwijzen en Topondernemers gaan ervan uit dat op deze manier het curriculum gedekt is.

De kinderen werken per jaar zes grote thema's door waar alles in zit. De leerkracht staat als begeleider aan de zijlijn en begeleidt het geheel. Administratie van wie welke kaart heeft gemaakt is zeer belangrijk gezien iedere opdrachtkaart staat voor een deel van het curriculum.

Er zijn al aardig wat scholen die er mee werken en ook met verdeelde meningen.

Toch zag ik ook weer verschillende aanknopingspuntn met de digitale wereld. Zo kunnen kinderen kiezen uit een solo-, tweetal-, of groepsopdracht. Vooral het groepsgebeuren is uiteraard een aanknopingspunt om weer een duik te nemen in de digitale mogelijkheden. Zo kunnen we wiki's inzetten maar zeker ook de google apps. Op deze manier hebben de kinderen altijd hun portfolio bij de hand en kunnen ze leerjaaroverstijgend doorwerken aan Topondernemers.
In november heb ik een brainstorm gepland met @jillesol (ouder in mijn klas en bekend als vurige harry uit Rapadonie) en nog wat meer ouders om na te denken over de vertaling naar onze klas. Een aantal ouders is goed met journalistiek en teksten schrijven(communicatie in het algemeen)weer andere ouders willen graag vertellen over geologie. Het beste van alle werelden.

More to come.

Terug naar het oude......???(deel 1)

In het september nummer van J/M kom ik twee interessante stukken tegen. Allereerst het breed uitgemeten J/M Onderwijsonderzoek en daarnaast het stuk 'De 8 types. Van strenge juf tot tolerante meester.'Allebei in J/M geplaatst.

Het stuk de '8 types' is " een handleiding voor ouders over alle leerkrachttypes." Het stuk is een reactie op de typeringen die OCW ontwikkelde voor leerkrachten over ouders met bijbehorende omgangstips.(Kan een link nergens vinden.)

Het grote Onderwijsonderzoek werd gehouden onder 500 representative ouders uitgevoerd door Qrius.

Goed. Dit is een blog gericht op nieuwe media en onderwijs en geen opvoedblog. Toch wil ik wel graag reageren.

Uit de onderzoeken blijkt dat ouders een hang naar het oude hebben en weer terug willen naar de tijd dat je nog goed kon spellen, rekenen en dat begrijpend lezen geen probleem was. Iets waar ons ministerie van onderwijs wel goed bij zal varen gezien taal en rekenen haar speerpunten zijn voor de komende jaren.
Dat die hang er is, is op zich niet vreemd. Oorzaken voor het slechte beheersingsniveau worden gezocht in de slechte Pabostudent (een academische pabo is hiervoor de oplossing), de leerkracht die zelf spelfouten maakt of bij het ontbreken van duidelijkheid en regelgeving op scholen.
Op de een of andere manier stuit me dit tegen de borst. Niet vanwege het feit dat ik zelf leerkracht ben maar vanwege iets heel anders; onlangs vertelde een collega van mij, die al wat langer meedraait, dat hij een verschuiving heeft waar genomen. Bij het intreden van opvoedvraagstukken in de basisschool is de vraag naar degelijk taal-en spellingsonderwijs dramatisch gekelderd. In plain Nederlands: er is te weinig tijd om degelijk spelling te geven omdat we ons in het PO meer en meer zijn gaan bezig houden met taken die ouders voorheen voor rekening namen. Sexualiteit en relaties, sociaal emotionele vorming, weerbaarheidstraining, democratisch burgerschap noem maar op. Ik moet toegeven dat daar wel een punt ligt. De week van een leerkracht is ingedeeld in kwartieren onderwijs. Voor ieder vak is een aantal kwartier per week berekend. Tel je van alle vakken die je behoort te geven alle kwartieren op dan kom je uit boven het aantal uren dat de kinderen in je school zijn. Mmmm, probleem?

Spellen, rekenen/wiskunde, grammatica, leesvaardigheid, feitenkennis: daar moeten scholen nu écht (veel) meer aan doen. Al was het maar omdat ouders hun kinderen zelf vaak niet kunnen helpen met bijvoorbeeld het huidige realistische rekenonderwijs; een meerderheid weet namelijk niet eens of hun school met deze methode werkt en als ze het wel weten, hebben ze geen idee wat het inhoudt.

Waar zou dat aan kunnen liggen? Zijn ouders (net als ik ) tegenwoordig niet heel erg druk met hun werk en zichzelf? Zo druk dat je ze als leerkracht vaak twee, drie keer per jaar ziet tijdens de 10 minuten gesprekken? En dat was het dan. Volgens mij wel. Nu vraagt de maatschappij dit ook van ons dus daar kunnen we weinig tegen doen. Maar er zijn zat scholen die veel, heel veel moeite hebben met ouderparticipatie omdat ouders vaak alle twee werken.

Ik vind op dit moment dat ouders via J/M een platform krijgen om vanaf de zijlijn te roepen. Ik zou liever zien dat ouders met leerkrachten binnen hun school hierover in discussie gaan. De opvoeding van de kinderen is een gezamenlijke taak van ouders en leerkrachten. En als we vinden dat scholen terug moeten naar hun primaire taak als leerinstituut dan moeten we de opvoedkundige vakken ook maar gaan schrappen. Misschien is dat een leuk voorstel aan Sharon Dijkstra.

Prezi bij begrijpend lezen en studerend lezen

from prezi.com

Al een aantal jaren merk ik dat kinderen afhaken als het bij taal gaat om teksten. De kinderen moeten vaak teksten omzetten in schema's en die later kunnen terug vertellen. Het gaat erom de hoofdgedachte en de deelonderwerpen te benoemen en in en schema te zetten.

Prezi biedt hierbij uitkomst. In de weektaak laat ik de kinderen voortaan sommige ingewikkelde schema's in Prezi maken. Ze zetten het daarna op een weblog en dat is dan meteen mijn controlemiddel. Het werkt. Kinderen knutselen aan de tekst en hierdoor beklijft de stof veel beter. Het ziet er ook nog eens goed uit en de kinderen weten meteen hoe Prezi in elkaar zit.

In bovenstaande Prezi hebben kinderen een schema gemaakt van een tekst over de verschillende vormen van taal.

Het concreet maken van een theorie.

Hoewel ik niet aanwezig was bij de Creative Company Conference heb ik het toch kunnen volgen via Twitter. Geweldig. Dankzij Helikon. Dank daarvoor.
Nu terug naar het CCC. Sir Ken Robinson heb ik op TED zien spreken en ik was onder de indruk van zijn verhaal waarin hij vertelt dat creativiteit eerder om zeep geholpen wordt ipv dat het getriggerd wordt. Kinderen wennen aan het feit dat fouten maken ook echt fout is en daarmee verleren ze hun lef tot uitproberen. Kleuters durven het vaak nog wel maar daarna draait het vaak om goed willen en moeten doen.
Scholen moeten hun curriculum aanpassen en creatieve vakken op een hoger plan helpen en net zo belangrijk maken als de overige vakken zodat we talenten van kinderen kunnen ontdekken en daar beter op kunnen aansluiten.Dat is wat Robinson (in het kort)zegt.

Nu ben ik niet voor niets leerkracht in het basisonderwijs geworden. Na 10 jaar voor de klas kan ik constateren dat onderwijs draait om het concreet maken van kennis. Inzichtelijk en breed inzetbaar. Je werkt altijd van abstract naar concreet. Dat is wat Piaget en Vijgotsky mij hebben bij gebracht.

We hebben dus het gegeven dat we creativiteit moeten gaan aanboren binnen het curriculum en we hebben de dagelijkse onderwijspraktijk. Hoe gaan we deze twee combineren?
Het is namelijk nogal wat. De voorbeelden zijn er wel. Neem VO school UNIC in Utrecht. Zij werken met vakspecialisten op allerlei gebied. Een goed voorbeeld van hoe het kan.
De vraag is eigenlijk: hoe richt je je onderwijs zo in dat kinderen zich op alle gebied maximaal kunnen ontplooien? Moeten we het huidige onderwijs volledig overhoop halen en opnieuw inrichten? Wat voor leerkrachtgedrag hoort er bij deze veranderingen? Moeten we naschools aanbod hierin betrekken?


Kortom ik heb een hoop vragen en nog weinig antwoorden. Ik zie een hoop kansen maar nog geen concreet plaatje voor me.
Ik wil me er hard voor maken om een groep crea- en onderwijsmensen bij elkaar te krijgen die het leuk maar ook noodzakelijk vinden om hier gestalte aan te geven. De theorie vertalen naar de werkvloer. Hoe meer zielen hoe meer vreugde en kennis. Laat 't me weten. Het lijkt me gaaf om op mijn eigen school met een concreet plan te komen. info@mediagenius.nl

Basisprincipes

Onder het mom van baat het niet dan schaadt het niet gaan we vanaf juni op onze site proberen om extra informatie te geven over de basisprincipes en -technieken waar de huidige media om draaien. Het is de afgelopen jaren zo snel gegaan dat een hoop mensen waaronder veel leerkrachten even niet meer kunnen volgen wat er gebeurt. Helemaal niet erg is goed te begrijpen.

Het zal voor sommige even wennen zijn, voor anderen kan het te makkelijk of te moeilijk zijn. Maakt niet uit we gaan het toch doen.Een inhaalcursusje voor wie wil. Laat ons weten of het helpt.

In onze nieuwsbrief hebben we het vorige keer gehad over het plaatsen van foto's op een webalbum. Eigenlijk moeten we nog een klein stapje terug, vandaar dat we eerst ingaan op de techniek van het zoeken van een afbeelding op bijv. google om die vervolgens in een Word document te plaatsen.

Groot project nieuwe media en kinderen in Overvecht

Vanaf augustus as. gaat er in Overvecht een grootschalig project van start. De komende drie jaar gaan Uc Station ism met het UCK en MediaGenius werken aan een enorm cursusaanbod nieuwe media voor kinderen.

In 90 lessen per jaar gaan de groepen 3/4, 5/6 en 7/8 in blokken van 10 lessen aan de slag met games, sites bouwen, blogs schrijven enz.
Mixstation wordt het overall platform waaronder kinderen op allerlei wijzen gaan berichten over hun vorderingen.

Dit gebeurt vanuit het fenomeen Verlengde Schooldag. Een cursusaanbod voor kinderen na school die hen kennis laat maken met allerlei soorten vrijetijdsbesteding. Na deze lessen volgt een afsluiting waarbij de kinderen zich kunnen opgeven voor een club of vereniging.

Meer weten ? Kijk hier voor een item van RTV Utrecht.

Prezi als educatief materiaal

Ik ken de presentatietool van Prezi pas net een aantal weken en ben net als de rest van de wereld enorm enthousiast. Het ziet er gelikt uit en de kracht van de zoom werkt voor zichzelf. Je kunt met deze tool de grootst mogelijke onzin verkopen als je dat wilt.

Daar zit meer in: vanmorgen bedacht ik me in de schemerige fase tussen wakker worden en kindergehuil dat het best eens goed zou zijn om Prezi in te zetten in het onderwijs. Powerpoint wordt al jaren gebuikt als presentatietool maar daar kun je tegenwoordig niet meer mee aankomen.

Althans dat leerde ik de op de Teachmeet tijdens de IPON2009. Mensen die een korte presentatie gaven en dat in Powerpoint gingen doen kregen een luidkeels boegeroep te horen. Ppt is not done anymore. Goed, ik denk dat het stiekem een rebelse manier van verzet is van mensen die een Apple gebruiken.

Geen Powerpoint dus. Prezi is the next big thing. En je moet snel zijn tegenwoordig gezien en nogal wat mensen op de loer liggen om ieder nieuwtje meteen in te passen in het onderwijs. Vandaar dat ik hieraan maar eens lekker mee ga werken.

Prezi in het onderwijs. Hoe kan het dat ik daar niet zo lang op hoefde te broeden. Ik zal het uitleggen. Op mijn school hebben we de verschrikkelijk taalmethode Taalleesland. Gemaakt toen men nog niets wist over Nederlands als 2e taal en vandaar dat een hele bulk scholen nu zitten met een deze ultra talige methode.
Ik ben wel eens tot de conclusie gekomen dat ik het zielig vind voor kinderen in deze tijd om op deze manier Taalonderwijs te krijgen. Maar goed. We hebben deze methode nu eenmaal dus is het motto:
Makkelijker kunnen we het niet maken, wel leuker. Dus daarom Prezi inzetten voor taal.

Kids moeten vanaf groep 4 en 5 aan de slag met studerend lezen. Dan nog aanvankelijk maar al snel voortgezet. Knelpunt hierin is het vertalen van een tekst naar een schema zodat je dit later kunt navertelen aan de hand van deze tekening(want zo ziet het er vaak uit in de taalschriften van kinderen). Opdracht in het boek is om na het maken van het schema het verhaal terug te vertellen in je eigen woorden, en dan nog het liefst aan je buurman. 99,1 % van de jongens zien dit als een directe uitnodiging om het schema te laten voor wat het is en liever nog even te praten over de voetbalplannen voor de middag die komen gaat.
Terecht las ik deze week, want jongens willen dat nu eenmaal graag maar worden geremd door de juf die zich volgens de NRC wat jongensachtiger moeten gaan opstellen.

Die teksten die de kinderen moeten lezen stammen uit het jaar 0 en spreken niet tot de verbeelding. Het maken van een schema met potlood en liniaal (moet van mij, puur voor de discipline) is voor deze kinderen te droog, saai en ver van hun bedshow.
Tijd voor nieuwigheid:Prezi als tool voor het maken van schema's.

Je kunt dit als leerkracht op meerdere manieren doen. Voor de instructie aan kinderen. Wat is er gaver om met een groep kinderen over de schema's te vliegen en hier en daar in te zoomen. Het is in ieder geval een trigger.

Maar nog beter: laat ze zelf de schema's maken en animeren. Ze zijn onderdeel van hun eigen leerproces en worden lekker ondergedompeld in de materie. En dat is wat kinderen gewend zijn.
Ze leveren het digitaal in in een digitale inleverbak en je kunt zo zien wie het wel en niet beheerst.
Even kijken naar de organisatievorm die we gebruiken: chips(vert:shit) we hebben maar een computereilandje met 8 computers. We moeten het dus verdelen en indelen. Andere klassen willen ook op het eiland. My god: het is echt tijd voor one laptop per child maar dan ook in Nederland.