Gave tool voor muziek

http://www.incredibox.fr/

Kwam via techtools for teachers deze tool tegen. He ziet er grafisch super uit en is makkelijk te bedienen. Het succes er van in de klas was vorig jaar groot toen ik ze Inudge liet zien. Uren kunnen ze er aan zitten. Geweldig. Dat zal met deze niet veel anders zijn.

Maar toch blijven de mogelijkheden beperkt en is het een goeie opwarmer voor het echte werk. Programmeren is gaaf en daarom moet je kunnen oefenen. De mogelijkheden zijn pas echt onbeperkt als kinderen volledig zelf kunnen creëren. Garageband is een prima programma om kinderen aan het werk te zetten. Geef ze een korte instructie en laat ze vervolgens gaan. Kom na een uurtje terug en reken maar er staat echt wat. En dat is een mooi startpunt om te kijken of je delen van je muziekles kunt vangen met dit soort makkelijke programma's. Neem de kinderen die er aanleg voor hebben (talent is 'uit' ) en probeer die langzaam maar zeker de in's en out's van digitaal muziek maken bij te brengen.

Wellicht hebben je een leuke Timbaland in de dop op school.

Platform voor platforms

Op mijn favoriete blog Computers in de klas van Andre Manssen zag ik een aankondiging naar Jajuf.nl .
Het was al erg maar het wordt steeds erger. Platforms met verzamelingen voor leerkrachten.

Eerst konden we door alle losse sites het bos al lang niet meer vinden. Nu hebben we zoveel platforms dat ik niet meer weet wat te gebruiken. Daarom stel ik voor dat we met zijn allen nog meer platforms maken en dan over een jaar of twee aan Plasterk vragen of hij wellicht interesse heeft in een platform voor platforms. Dan hebben we lekker veilig en overzichtelijk alle platforms bij elkaar. Leraar 24, ed-it, wikiwijs. Heerlijk lekker veel. En de digibeten onder de leerkrachten worden gekker en gekker en wisten al lang niet meer wat te doen met die golf van bruikbaar materiaal. Het wordt met dit soort initiatieven alleen maar erger.
We graven ons eigen graf. Het gaat niet meer om de bruikbaarheid en of websites echt nodig zijn. Het gaat meer om de lancering van iets 'nieuws' .

Ik heb medelijden met leerkrachten die maar van alles moeten en hoe langer hoe meer moeten gaan spitten in deze overvolle bak aan aanbod.
Ik denk dat mijn voornemen voor dit jaar is dat ik een belangenvereniging voor digitaal overbelaste leerkrachten ga opzetten.

Ik raad aan de leerkrachten die ik zie tijdens teambijeenkomsten: neem een yurslje of een symbalootje en maak een keus. Lekker overzichtelijk.

Even een review

ik heb vandaag een aantal dingen even gecheckt in de klas. Launchball voor i-phone en i-pod touch is een geweldige app om kinderen oplossingsgericht te laten nadenken. Kan het moeilijk omschrijven maar liet vandaag een kind er op werken en wilde graag thuis verder op de i-phone van zijn moeder. Leuk. Zag ook meteen een meerwaarde voor de inzet van i-phone in de klas. Tijdens de gelaagde instructie kun je kinderen makkelijk op niveau aanspreken en aan het werk zetten. Doel voor 2010: 2x i-pod touch voor groep 7.

Lees hier meer op de blog van Wilfred Rubens over i-phones in het onderwijs.

Nieuwe trends in filmbeleving.

Als school hebben we al een aantal jaren geleden besloten niet mee te willen doen aan de nieuwste trend op het gebied van filmbeleving. Die trend is applaus leveren tijdens een film.
Ik ben dit jaar mijn 10e onderwijsjaar ingegaan en heb een jaar of 8 geleden kennis gemaakt met dit fenomeen. Het is echter wel een fenomeen waar ik maar moeilijk aan kan wennen. Ook al is halverwege een film het spanningsboogje wat verslapt dan nog blijft het me verbazen. Want welke oorzaak dit ook heeft, hoe veel ik me ook besef dat ik wellicht een onderwijswrik in opbouw ben en dat ik misschien wel steeds minder raakvlakken heb met de jeugd, het is in mijn ogen een uitingsvorm waar ik echt mijn twijfels bij heb. Klappen voor een filmdoek. Why ?
Ik heb mijn eigen klas dan ook vriendelijk doch dwingend verzocht niet mee te doen aan deze emotionele eruptie.
Ik was daarnaast verbouwereerd dat er vervolgens door de meegekomen leerkrachten niets aan gedaan werd.

Maar goed. Ook die verbazing is er al jaren.
Oorlogswinter was de film waar we zijn geweest. Een mooi verhaal van Jan Terlouw over de Tweede Wereldoorlog. En ach wie kent het boek niet?

Tijdens de ilm worden er verscheidene mensen vermoord en na het eerste uur kregen dat soort gebeurtenissen in de film steeds meer applaus. Ook het hoogtepunt van de film waarbij de hoofdpersoon van 14 jaar zijn eigen oom neerschiet werd met luid gejoel bezegeld. Waarom en nog beter waarom vinden we dit goed?
IK vind het allesbehalve goed en heb me dan ook 118 minuten lopen opnaaien over dit verschijnsel. (ook Martin van Koolhoven, regisseur van Oorlogswinter, gaf toe op twitter dat hij hier nog nooit van had gehoord.
Is een film met deze lading dan voor kinderen geen zoethouder meer? Boeit het de kinderen niet meer? Als zelfs het tearjerkmoment wordt weggeklapt en gejoeld waarom ga ik dan nog? Ik weet het niet en nog steeds ben ik er niet klaar mee.

Dat de meegekomen leerkrachten hier niets van zeiden was voor mij een raadsel. Helemaal als diezelfde week breed uitgemeten in de media heeft gestaan dat het finaal mis is gegaan in een bioscoop in Amsterdam.

Gelukkig was mijn klas het met me eens. Ze stoorden zich er niet aan maar ze vonden het wel vreemd. There's hope. Hoop ik dan.

part 2 van de basisschool over 10 jaar..

In de klassen heeft iedereen een eigen laptop in allemaal verschillende kleuren, iedereen deelt met iemand anders een tafel en alle lessen doen ze op internet. Ieder kind heeft een zendertje en als iemand er niet is kan de juf of meester zien waar je bent en die kan je bellen.

Als je naar de wc moet stap je in de lift naar de eerste verdieping en als je naar de wc bent geweest dan wordt de wc automatisch schoongemaakt met een doekje en heb je een schone wc.

En voor het nakijken hebben ze een machine die een kruisje of een krulletje zet en als je te veel fout hebt wordt het teruggegeven en dan moet je die som 5 keer opnieuw doen.

De leraren zijn gewoon hetzelfde gebleven, maar natuurlijk wel ouder geworden.

Meike