Vanaf deze week starten we een nieuwe methode voor geschiedenis, aardrijkskunde en natuuronderwijs. Het sluit aan bij meervoudige intelligenties en het gaat uit van een aantal principes:
De kinderen werken zelfstandig aan opdrachtkaarten en presenteren daarna hun onderwerp aan de klas. De presentatie is een must omdat kinderen elkaar onderwijzen en Topondernemers gaan ervan uit dat op deze manier het curriculum gedekt is.
De kinderen werken per jaar zes grote thema's door waar alles in zit. De leerkracht staat als begeleider aan de zijlijn en begeleidt het geheel. Administratie van wie welke kaart heeft gemaakt is zeer belangrijk gezien iedere opdrachtkaart staat voor een deel van het curriculum.
Er zijn al aardig wat scholen die er mee werken en ook met verdeelde meningen.
Toch zag ik ook weer verschillende aanknopingspuntn met de digitale wereld. Zo kunnen kinderen kiezen uit een solo-, tweetal-, of groepsopdracht. Vooral het groepsgebeuren is uiteraard een aanknopingspunt om weer een duik te nemen in de digitale mogelijkheden. Zo kunnen we wiki's inzetten maar zeker ook de google apps. Op deze manier hebben de kinderen altijd hun portfolio bij de hand en kunnen ze leerjaaroverstijgend doorwerken aan Topondernemers.
In november heb ik een brainstorm gepland met @jillesol (ouder in mijn klas en bekend als vurige harry uit Rapadonie) en nog wat meer ouders om na te denken over de vertaling naar onze klas. Een aantal ouders is goed met journalistiek en teksten schrijven(communicatie in het algemeen)weer andere ouders willen graag vertellen over geologie. Het beste van alle werelden.
More to come.
dinsdag 27 oktober 2009
zaterdag 10 oktober 2009
Spelen met twitter
Onlangs vroeg ik een aantal twitteraars om me bij te staan in een nieuw project in de klas. Al jaren hebben we op school een landenproject waarbij iedere klas een land kiest en daar een week of twee mee aan de bak gaat. Nu wilde ik dit jaar eens wat meer uit de kinderen laten komen zodat ze zelf beleven wat er allemaal speelt in een land.
Ik was in eerste instantie bang dat ik toch een heleboel moest aandragen maar niets is minder waar. Na een naam, een koning, een hoofdstad, een kaart en wat extra zaken gingen ze zelf met het land aan de haal. Zo hangen er nu kleren in het lokaal die kinderen na school op eigen initiatief hebben ontworpen. Er zijn regels gemaakt tijdens de socioles en zo staat bijna alles in de les in het teken van Rapadonie.
Het mooiste moment kwam toen ik tweetdeck op het digibord had geopend. Een aantal twitteraars had, na een vraag van mij op twitter, aangegeven mee te willen doen aan dit experimentje. Degenen die mee doen openden zelf een nieuw account voor een fictief persoon en begonnen afgelopen week te twitteren als waren ze een inwoner van Rapadonie.
Zo hebben we @nieuwszoeker Sofie van der Zee, altijd op zoek naar nieuwtjes. Dè journaliste van Rapadonië houdt u op de hoogte.
@juftess is juf in Rapadonie en vertelt ons de verschillen en overeenkomsten tussen onderwijs in Nederland en Rapadonie.
en net toegevoegd is @vurigeharry brandweerman in Rapadonie die afgelopen vrijdag 2e is geworden bij de open brandweerkampioenschappen op het onderdeel Chocolademelk uit je helm drinken.
Kinderen keken in eerste instantie zeer ongeloofwaardig en reageerden met de vraag of Rapadonie dan toch bestond. Nu zijn ze gewend en komen ze met ideeën aandragen. Het allerleukste is wel als de kinderen opdrachten krijgen via de Rapadoonse twitteraars. Zo vroeg @nieuwszoeker ons of we al eens een glimp hadden opgevangen van het monster dat rondzwemt in het meer van Paranoya en zo ja of ze er dan een tekening van kunnen maken. Opdracht geboren en het prikbordje in de klas hangt vol met akelige monsters uit het meer van Paranoya.
Rapadonie leeft. En goed ook. Mede dankzij de tijd die deze drukbezette twitteraars in dit experimentje willen steken.
Enthousiastelingen kunnen zich altijd aanmelden bij @groepzeven.
En dit is trouwens onze kaart.
Ik was in eerste instantie bang dat ik toch een heleboel moest aandragen maar niets is minder waar. Na een naam, een koning, een hoofdstad, een kaart en wat extra zaken gingen ze zelf met het land aan de haal. Zo hangen er nu kleren in het lokaal die kinderen na school op eigen initiatief hebben ontworpen. Er zijn regels gemaakt tijdens de socioles en zo staat bijna alles in de les in het teken van Rapadonie.
Het mooiste moment kwam toen ik tweetdeck op het digibord had geopend. Een aantal twitteraars had, na een vraag van mij op twitter, aangegeven mee te willen doen aan dit experimentje. Degenen die mee doen openden zelf een nieuw account voor een fictief persoon en begonnen afgelopen week te twitteren als waren ze een inwoner van Rapadonie.
Zo hebben we @nieuwszoeker Sofie van der Zee, altijd op zoek naar nieuwtjes. Dè journaliste van Rapadonië houdt u op de hoogte.
@juftess is juf in Rapadonie en vertelt ons de verschillen en overeenkomsten tussen onderwijs in Nederland en Rapadonie.
en net toegevoegd is @vurigeharry brandweerman in Rapadonie die afgelopen vrijdag 2e is geworden bij de open brandweerkampioenschappen op het onderdeel Chocolademelk uit je helm drinken.
Kinderen keken in eerste instantie zeer ongeloofwaardig en reageerden met de vraag of Rapadonie dan toch bestond. Nu zijn ze gewend en komen ze met ideeën aandragen. Het allerleukste is wel als de kinderen opdrachten krijgen via de Rapadoonse twitteraars. Zo vroeg @nieuwszoeker ons of we al eens een glimp hadden opgevangen van het monster dat rondzwemt in het meer van Paranoya en zo ja of ze er dan een tekening van kunnen maken. Opdracht geboren en het prikbordje in de klas hangt vol met akelige monsters uit het meer van Paranoya.
Rapadonie leeft. En goed ook. Mede dankzij de tijd die deze drukbezette twitteraars in dit experimentje willen steken.
Enthousiastelingen kunnen zich altijd aanmelden bij @groepzeven.
En dit is trouwens onze kaart.
woensdag 7 oktober 2009
Een tussenbalans.....
Nu we een week of drie, vier bezig zijn kan ik wel een kleine balans opmaken van de de cursus nieuwe media in Overvecht. Met hier en daar wat opstartprobleempjes en wat verbindingstactieken gaat het allemaal erg goed.
Van tevoren was ik bang voor heftige klanten in de klas waar alle energie in zou gaan zitten maar niets is minder waar. De kinderen zijn enorm enthousiast en werken hard aan de opdrachten. De neiging is voor hen wel groot om meteen op youtube te gaan of naar spele.nl te gaan maar ze zijn toch makkelijk te motiveren om mee te denken en goeie ideeën aan te dragen.
Toch vallen er wel wat zaken op. Het gros van de kinderen heeft problemen met het verzinnen van een goeie gebruikersnaam en wachtwoord. De helft weet na een week zijn google account niet meer te activeren en is de naam van zijn/haar zelf in het leven geroepen weblog alweer vergeten. Ben toch maar begonnen met het noteren van al deze gegevens omdat het veel tijd kost dit allemaal weer opnieuw in te stellen. De blogs lopen nog niet maar dat is vooralsnog geen probleem.
Verder merk ik dat sommige kinderen de neiging hebben om voor alles hun vinger op te steken of te gaan roepen. De mate van zelfstandigheid varieert. Maar goed. Dat maakt het juist leuk.
Interessant aan dit is wel dat we in de toekomst wellicht toe moeten naar een systeem waarbij de kinderen ons niet meer nodig hebben. Daar ligt wel weer een uitdaging.
Met nu een drietal enthousiaste werknemers erbij hebben we de boel nu aardig op de rit. Een zeer leerzame ervaring tot nu toe.
Lees ook de blog van Lex Hupe die les geeft op de weekendschool.
Van tevoren was ik bang voor heftige klanten in de klas waar alle energie in zou gaan zitten maar niets is minder waar. De kinderen zijn enorm enthousiast en werken hard aan de opdrachten. De neiging is voor hen wel groot om meteen op youtube te gaan of naar spele.nl te gaan maar ze zijn toch makkelijk te motiveren om mee te denken en goeie ideeën aan te dragen.
Toch vallen er wel wat zaken op. Het gros van de kinderen heeft problemen met het verzinnen van een goeie gebruikersnaam en wachtwoord. De helft weet na een week zijn google account niet meer te activeren en is de naam van zijn/haar zelf in het leven geroepen weblog alweer vergeten. Ben toch maar begonnen met het noteren van al deze gegevens omdat het veel tijd kost dit allemaal weer opnieuw in te stellen. De blogs lopen nog niet maar dat is vooralsnog geen probleem.
Verder merk ik dat sommige kinderen de neiging hebben om voor alles hun vinger op te steken of te gaan roepen. De mate van zelfstandigheid varieert. Maar goed. Dat maakt het juist leuk.
Interessant aan dit is wel dat we in de toekomst wellicht toe moeten naar een systeem waarbij de kinderen ons niet meer nodig hebben. Daar ligt wel weer een uitdaging.
Met nu een drietal enthousiaste werknemers erbij hebben we de boel nu aardig op de rit. Een zeer leerzame ervaring tot nu toe.
Lees ook de blog van Lex Hupe die les geeft op de weekendschool.
donderdag 1 oktober 2009
Landenproject zoekt twitteraars.
Deze week is mijn groep 7 begonnen met het landenproject wat jaarlijks terug komt. Na een aantal jaren China, Ghana, Canada enz. leek het me nu leuk om maar eens een land te kiezen wat de leerlingen helemaal zelf hebben opgezet. Van vorm tot president, van topografie tot eet- en drinkgewoonten. Kortom alles ligt in hun handen. Ik ben puur degene die hun de structuur aanbiedt waardoor we ook tot iets gaan komen.
Nu heb ik samen met Karim Amrani zitten stoeien hoe we hier nog een leuk digitaal tintje aan kunnen geven en we kwamen al snel tot de conclusie dat Twitter hier een mooie rol in kan spelen. Niet ver gezocht zodat we kosten wat kost digitaal moeten gaan bij dit project.
De bedoeling is als volgt: we zoeken een aantal twitteraars die een nieuwe account openen en in de rol kruipen van een van de bewoners van het nieuwe land Rapadonie (landnaam gekozen door een leerling). We hebben een land op kidlandia.com gekozen en de leerlingen zijn nu bezig dit te voorzien van namen. Namen van (hoofd) steden, wateren, gebergten en gebieden. Hierin meegenomen de ligging, bereikbaarhied enz enz.
Ze hebben ondertussen besloten dat het geen republiek moet zijn maar een koninkrijk. Argumenten: de feesten, klinkt spannender. Plus de koning kan zijn wijsheid doorgeven aan zonen en dochters, een president niet (geweldig argument, i love kids).
Nu is het dus de bedoeling dat een aantal twitteraars in de huid kruipen van een bewoner van dit land. Dat kan een zakenman zijn, een burgemeester. Bedenk het zelf maar. Gedurende de schooldag zou het leuk zijn als er een tweetdeck open staat waar zo nu en dan (niet teveel) tweets binnen komen van de bewoners van dit land. Let wel: het land is een land van nu en niet in drie eeuwen geleden.
Daarnaast zoek ik een orakel waar de kinderen vragen over het land kunnen stellen.
Dus mijn vraag is: wie heeft zin om mee te twitteren? Laat weten wat je accountnaam is zodat ik met mijn account jullie kan volgen. Neem als avatar ook een afbeelding die tot de verbeelding werkt.
Houd er rekening mee dat het een experiment is en dat het vast niet vlekkeloos verloopt. Maar het lijkt me een leuke uitdaging.
Stuur een mailtje naar sanne@mediagenius.nl dan komen we er vast wel uit. Ik houd een maximum aan van 6 personen om het een beetje te bolwerken.
O, geef meteen aan wat je rol, beroep kortom een biografie is.
Nu heb ik samen met Karim Amrani zitten stoeien hoe we hier nog een leuk digitaal tintje aan kunnen geven en we kwamen al snel tot de conclusie dat Twitter hier een mooie rol in kan spelen. Niet ver gezocht zodat we kosten wat kost digitaal moeten gaan bij dit project.
De bedoeling is als volgt: we zoeken een aantal twitteraars die een nieuwe account openen en in de rol kruipen van een van de bewoners van het nieuwe land Rapadonie (landnaam gekozen door een leerling). We hebben een land op kidlandia.com gekozen en de leerlingen zijn nu bezig dit te voorzien van namen. Namen van (hoofd) steden, wateren, gebergten en gebieden. Hierin meegenomen de ligging, bereikbaarhied enz enz.
Ze hebben ondertussen besloten dat het geen republiek moet zijn maar een koninkrijk. Argumenten: de feesten, klinkt spannender. Plus de koning kan zijn wijsheid doorgeven aan zonen en dochters, een president niet (geweldig argument, i love kids).
Nu is het dus de bedoeling dat een aantal twitteraars in de huid kruipen van een bewoner van dit land. Dat kan een zakenman zijn, een burgemeester. Bedenk het zelf maar. Gedurende de schooldag zou het leuk zijn als er een tweetdeck open staat waar zo nu en dan (niet teveel) tweets binnen komen van de bewoners van dit land. Let wel: het land is een land van nu en niet in drie eeuwen geleden.
Daarnaast zoek ik een orakel waar de kinderen vragen over het land kunnen stellen.
Dus mijn vraag is: wie heeft zin om mee te twitteren? Laat weten wat je accountnaam is zodat ik met mijn account jullie kan volgen. Neem als avatar ook een afbeelding die tot de verbeelding werkt.
Houd er rekening mee dat het een experiment is en dat het vast niet vlekkeloos verloopt. Maar het lijkt me een leuke uitdaging.
Stuur een mailtje naar sanne@mediagenius.nl dan komen we er vast wel uit. Ik houd een maximum aan van 6 personen om het een beetje te bolwerken.
O, geef meteen aan wat je rol, beroep kortom een biografie is.
Abonneren op:
Posts (Atom)