donderdag 28 mei 2009

Het concreet maken van een theorie.

Hoewel ik niet aanwezig was bij de Creative Company Conference heb ik het toch kunnen volgen via Twitter. Geweldig. Dankzij Helikon. Dank daarvoor.
Nu terug naar het CCC. Sir Ken Robinson heb ik op TED zien spreken en ik was onder de indruk van zijn verhaal waarin hij vertelt dat creativiteit eerder om zeep geholpen wordt ipv dat het getriggerd wordt. Kinderen wennen aan het feit dat fouten maken ook echt fout is en daarmee verleren ze hun lef tot uitproberen. Kleuters durven het vaak nog wel maar daarna draait het vaak om goed willen en moeten doen.
Scholen moeten hun curriculum aanpassen en creatieve vakken op een hoger plan helpen en net zo belangrijk maken als de overige vakken zodat we talenten van kinderen kunnen ontdekken en daar beter op kunnen aansluiten.Dat is wat Robinson (in het kort)zegt.

Nu ben ik niet voor niets leerkracht in het basisonderwijs geworden. Na 10 jaar voor de klas kan ik constateren dat onderwijs draait om het concreet maken van kennis. Inzichtelijk en breed inzetbaar. Je werkt altijd van abstract naar concreet. Dat is wat Piaget en Vijgotsky mij hebben bij gebracht.

We hebben dus het gegeven dat we creativiteit moeten gaan aanboren binnen het curriculum en we hebben de dagelijkse onderwijspraktijk. Hoe gaan we deze twee combineren?
Het is namelijk nogal wat. De voorbeelden zijn er wel. Neem VO school UNIC in Utrecht. Zij werken met vakspecialisten op allerlei gebied. Een goed voorbeeld van hoe het kan.
De vraag is eigenlijk: hoe richt je je onderwijs zo in dat kinderen zich op alle gebied maximaal kunnen ontplooien? Moeten we het huidige onderwijs volledig overhoop halen en opnieuw inrichten? Wat voor leerkrachtgedrag hoort er bij deze veranderingen? Moeten we naschools aanbod hierin betrekken?


Kortom ik heb een hoop vragen en nog weinig antwoorden. Ik zie een hoop kansen maar nog geen concreet plaatje voor me.
Ik wil me er hard voor maken om een groep crea- en onderwijsmensen bij elkaar te krijgen die het leuk maar ook noodzakelijk vinden om hier gestalte aan te geven. De theorie vertalen naar de werkvloer. Hoe meer zielen hoe meer vreugde en kennis. Laat 't me weten. Het lijkt me gaaf om op mijn eigen school met een concreet plan te komen. info@mediagenius.nl

dinsdag 26 mei 2009

Mediawijzer gelanceerd !


Mediawijzer.net is het nieuwe online loket voor iedereen (jongeren én ouderen) met vragen over mediawijsheid. Het is een initiatief van het Mediawijsheid Expertisecentrum. De website is vanaf maandag 25 mei online en staat de komende tijd in het teken van het thema Lekker Beroemd. Op Mediawijzer.net vind je tips en antwoorden (o.m. van bn-er en ervaringsdeskundigen zelf, zoals Gerard Joling, Ton Elias en Nicolette van Dam). De site geeft ook informatie over de vele activiteiten op het gebied van mediawijsheid die worden aangeboden door 140 organisaties die als partner bij Mediawijzer.net zijn aangesloten.

zaterdag 23 mei 2009

Digitale 'knowmads' vs analoge stayers

Kom net van Education Futuresblog af van John Moravic waar de term 'knowmad' gebruikt wordt.

A knowmad is what I term a nomadic knowledge worker –that is, a creative, imaginative, and innovative person who can work with almost anybody, anytime, and anywhere


Een term die gebruikt wordt in de context van de uitleg omtrent society en education 3.0.
Dat 2.0 alweer uit de mode raakt is op zichzelf een interessante ontwikkeling voor veel mensen. Het geeft in ieder geval aan dat tijden snel veranderen. Zo heeft onderwijs 1.0 een stuk langer bestaan dan 2.0, gezien 3.0 alweer aan de deur klopt.

Het is goed om te zien dat meer en meer mensen veel bezig zijn met de vraag waar het huidige onderwijs naar toe gaat. Veranderen, veranderen en nog eens veranderen.
Voor mij is dit kraakhelder. De huidige manier van werken met kinderen volstaat niet meer, wat aangeeft dat we toe moeten naar the next stage. Creativiteit, innovatie en ondernemend leren moeten daarin de leidraad zijn.
Volgens de 3.0 theorie gaan het onderwijs een enorme verandering tegemoet. Waarin alle oude principes overboord gaan.
De rol van technologie zal hierin ook veranderen. Het zal meer dan nu de sleutel zijn om doelen te bereiken maar mag nooit het antwoord zijn op de vraag hoe we kinderen anders kunnen laten leren.
En Moravic zegt hierover:

" Schools should not use new technologies to teach the same old crap."





Goed , nu heeft u een beter beeld.
Kinderen hebben, om mee te kunnen draaien, andere vaardigheden nodig dan ze nu leren in het huidige onderwijsaanbod. Daniel Pink, Ken Robinson, John Moravic...Het zijn inspirerende voorbeelden van mensen die ons wijzen op de feiten dat we wel moeten. Kinderen hebben recht op deze verandering want ze krijgen later banen die nu niet bestaan en we moeten hen daarop voorbereiden.
Het is allemaal nogal wat. Nog geen half jaar geleden sta je iedereen te verkondigen dat ze 2.0 moeten worden (en dat veranderen hierbij toch wel erg handig is in het belang van kinderen) en nu is deze boodschap alweer oud.

Ik heb ergens toch ook wel een beetje te doen met die enorme club mensen in het onderwijs die net e-mailen beheersen. Ze hebben koud nog niet hun eerste welkomstmail van Outlook gekregen of ze moeten toe naar een 2.0 manier van werken en als het even kan ook nog de aanpassing maken naar society 3.0

Maar als 2.0 nog geen gemeengoed is hoe kunnen we dan 3.0 gaan verwachten?
Hoe gaan we die leerkrachten vertellen dat scholen in de toekomst overal gesitueerd moeten kunnen zijn. In een kroeg, bowlingbanen, werkplekken enz.
Je zou bijna zeggen dat het onmenselijk is om dit van ze te verwachten.

Toch snap ik wel waar Moravic heen wil: wil je de zone van de naaste ontwikkeling (Vygotsky) van een kind blijven prikkelen dan zul je het op sommige gebieden zijn tijd vooruit moeten zijn. En ja.....het onderwijs heeft nog een hoop analoge stayers die dat niet zo zien zitten. Toch is het voor veel leerkrachten wel een geruststelling dat het beheersen van de 2.0 vaardigheden geen sleutel is tot deze veranderingen maar dat het een mindset is waar 2.0 technologie een belangrijke rol in kan spelen.

Maar laten we er wel voor zorgen dat het gapende gat tussen leerkracht en technologie niet groter wordt. We moeten een manier gaan verzinnen waardoor ze allemaal op het puntje van hun stoel gaan zitten.Dat dit idealistisch is zal best, we kunnen die groep niet gaan zitten ontkennen.
Kortom;

Er valt nog een hoop te doen...denk ik zo. Binnenkort meer.

donderdag 21 mei 2009

Basisprincipes

Onder het mom van baat het niet dan schaadt het niet gaan we vanaf juni op onze site proberen om extra informatie te geven over de basisprincipes en -technieken waar de huidige media om draaien. Het is de afgelopen jaren zo snel gegaan dat een hoop mensen waaronder veel leerkrachten even niet meer kunnen volgen wat er gebeurt. Helemaal niet erg is goed te begrijpen.

Het zal voor sommige even wennen zijn, voor anderen kan het te makkelijk of te moeilijk zijn. Maakt niet uit we gaan het toch doen.Een inhaalcursusje voor wie wil. Laat ons weten of het helpt.

In onze nieuwsbrief hebben we het vorige keer gehad over het plaatsen van foto's op een webalbum. Eigenlijk moeten we nog een klein stapje terug, vandaar dat we eerst ingaan op de techniek van het zoeken van een afbeelding op bijv. google om die vervolgens in een Word document te plaatsen.

woensdag 13 mei 2009

Zand 2.0



Ik weet niet hoe ze er op komen maar soms denk ik dat het Creative Learning Lab van een andere planeet komt. Maar dan wel een vette planeet.

Nieuwe vondst: Zand 2.0
projecteer je beamer op een bak zand maak er een tekenprogrammaatje bij en je maakt de mooiste tekeningen op zand met de kleuren die je wilt.
Dat is wat Karim Amrani van CLL in elkaar heeft gezet.

Mooi om eens te kijken hoe je de link kan leggen naar de educatieve waarde hiervan. Uit het Montessori onderwijs weet ik dat men kinderen in de onderbouw leert schrijven door ze schuurpapieren letter met hun vinger over te laten trekken zodat ze de textuur ervaren en de vorm opnemen. Een fase verder is het schrijven van letters in vogelkooizand. Je weet wel van dat wit zwart gespikkelde spul wat ook (helaas) als decoratiezand wordt gebruikt in kaarsenstandaards.

Wat is er mooier om kinderen op deze manier in aanraking te laten komen met schrijven.Nu denk ik dat er wel degelijk discussies gaan komen over de duurzaamheid van het schrijfonderwijs maar dat is misschien een idee voor een andere blogpost.

In het onderwijs denk ik vooral aan de ultieme manier van prikkelen van de fantasie. Maak een vet kasteel in de zandtafel en pimp het dan met zand 2.0

Waarom ben ik 32 in 2009 en niet 4?

Nieuw inspectierapport basisonderwijs

ik moet even iets van me af bloggen. In Trouw staat vandaag een stuk over de bevindingen van de onderwijsinspectie. De kern van het verhaal gaat vooral over de ' zorgleerlingen' van Nederland (300.000).
Gesteld wordt dat 40 % van de basisscholen niet of onvoldoende zorg biedt aan deze groep kinderen.
Het maakt me wederom enorm boos. De realiteit van de werkvloer is naar mijn mening anders dan wat er gesteld wordt.
Er zijn zoveel factoren die van invloed zijn op het feit dat zorgleerlingen niet structureel geholpen worden.

Allereerst zijn de klassen niet meer zo klein als men van plan was in de jaren '90. Dus naast de reguliere leerlingenstroom die rond de 25 leerlingen gemiddeld ligt wordt er van leerkrachten verwacht dat ze de volledige zorg voor deze leerlingen voor hun rekening nemen. Je kunt je afvragen of dit echt zoden aan de dijk zet.

Tevens is het curriculum met veel extra opvoedkundige vakken als Seksualiteit en Realties, Sociaal Emotionele Vorming enz ' verrijkt' waardoor we per vak eigenlijk veel minder tijd hebben. Dus ook minder tijd hebben voor extra instructie. Tel je het aantal kwartieren op dat je per vak zou moeten geven dan kom je op meer uren uit dan de leerkracht voor de klas staat. Mmmmmm. Strange.

Dan komt er nog bij dat veel scholen teruglopende leerlingenaantallen hebben en dus hun formatie niet rond krijgen. Probleem daarbij is dat veel RT werk verplaatst naar de leerkracht en het opgelost moet worden door de leerkracht. En ja dan probeer je de zorg voor rugzakleerlingen te handhaven door andere mensen met hen te laten werken. Bijvoorbeeld de gymleerkracht of een leerkracht die beter niet voor de klas kan.
De constateringen zijn juist. Maar als ik de inspectie een tip mag geven. Prima dat je kritiek levert maar kom ook eens met een oplossing aanzetten dat klinkt een stuk positiever voor al die leerkrachten die zich iedere dag de schompes werken om al die leerlingen binnen boord te houden.

zondag 10 mei 2009

Groot project nieuwe media en kinderen in Overvecht

Vanaf augustus as. gaat er in Overvecht een grootschalig project van start. De komende drie jaar gaan Uc Station ism met het UCK en MediaGenius werken aan een enorm cursusaanbod nieuwe media voor kinderen.

In 90 lessen per jaar gaan de groepen 3/4, 5/6 en 7/8 in blokken van 10 lessen aan de slag met games, sites bouwen, blogs schrijven enz.
Mixstation wordt het overall platform waaronder kinderen op allerlei wijzen gaan berichten over hun vorderingen.

Dit gebeurt vanuit het fenomeen Verlengde Schooldag. Een cursusaanbod voor kinderen na school die hen kennis laat maken met allerlei soorten vrijetijdsbesteding. Na deze lessen volgt een afsluiting waarbij de kinderen zich kunnen opgeven voor een club of vereniging.

Meer weten ? Kijk hier voor een item van RTV Utrecht.

dinsdag 5 mei 2009

Rightbrainer Pur Sang




Als ik een iemand graag een keer zou willen ontmoeten en voor mijn klas zou willen zetten dan is het Sam Dillemans. Een Belgisch kunstenaar die een jaar geleden onderwerp was van een prijswinnende documentaire op Canvas.
Dillemans is voor mij de belichaming van doorzettingsvermogen, toewijding en kei- keihard werken om je doel te bereiken. De Belg vindt namelijk dat hij als kunstenaar maar met een doel op de aarde is gezet en dat is om zo dicht mogelijk bij de grote meesters te geraken. Hij kan zich opwinden over de oma die potten bakt en daarmee een galerie vol kan krijgen met namaakwerk. " Wat mensen met hun vrije tijd doen?......Zij verkloten die!"

De aantrekkingskracht die Sam Dillemans heeft op mij is groot. De boksende kunstenaar die zijn leven in het teken heeft gezet van de groten der aarde. Een taak, een doel en that's it.
Maar waarom is dit nu zo gaaf? In de steeds platter wordende maatschappij zijn dit icoontjes die ik koester. Iemand die ultra rightbrainer is en onderscheidend is door zichzelf te zijn.

Maak ik weer de link naar onderwijs dan hoop ik oprecht dat we in de toekomst als we aan de slag gaan met het veranderen van het onderwijs en meer gaan aansluiten bij de kwaliteiten en talenten van kinderen dat we dit soort mensen eindelijk kunnen gebruiken als voorbeeld aan leerkrachten hoe ze kinderen kunnen motiveren en uitdagen het onderste uit de kan te halen.