Citotrainer

Ik kwam onlangs aan deze site. Leestrainer.nl. De site heeft meerdere ondertitels waaronder Citotrainer Nederland.

Ik weet zelf geen raad met dit soort digitaal remedierend materiaal. In een eerdere blogpost had ik het al over het euvel Cito wel of niet.
Dit is een voorbeeld van het probleem. Ouders zijn enorm blij met dit soort sites maar ergens is dit niet meer dan het maken van circuspaarden die hun kunstjes eens per jaar laten zien. Is dit wat we willen ?

Een vraag: neem eens een kijkje op de site
Ik zou het fijn vinden als je rechts de enquete invult. Op die manier weet ik een beetje hoe het bij anderen leeft.

Dank

Prezi bij begrijpend lezen en studerend lezen

from prezi.com

Al een aantal jaren merk ik dat kinderen afhaken als het bij taal gaat om teksten. De kinderen moeten vaak teksten omzetten in schema's en die later kunnen terug vertellen. Het gaat erom de hoofdgedachte en de deelonderwerpen te benoemen en in en schema te zetten.

Prezi biedt hierbij uitkomst. In de weektaak laat ik de kinderen voortaan sommige ingewikkelde schema's in Prezi maken. Ze zetten het daarna op een weblog en dat is dan meteen mijn controlemiddel. Het werkt. Kinderen knutselen aan de tekst en hierdoor beklijft de stof veel beter. Het ziet er ook nog eens goed uit en de kinderen weten meteen hoe Prezi in elkaar zit.

In bovenstaande Prezi hebben kinderen een schema gemaakt van een tekst over de verschillende vormen van taal.

Cito ???

Het einde van het schooljaar biedt zich aan. 6 weken vakantie. Sinds het afnemen van de Cito Entreetoets eind mei ben ik niet alleen in gesprek met de ouders, kinderen en duocollega's maar ook met mijzelf over het nut en doel van Cito.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik er niet helemaal uitkom. Moeten we de kinderen nu juist wel of niet opleiden tot circusartiesten die na verloop van tijd de vraagstelling van Cito begrijpen en daardoor hun toetsen beter gaan maken? Ja en nee blijft voorlopig mijn antwoord.

We kunnen namelijk wel van Cito loskomen maar wat zouden de consequenties in de praktijk zijn? In de grote steden is de situatie beduidend anders dan elders in het land. Vanwege een reden. Het Voortgezet Onderwijs kent namelijk al behoorlijk wat jaren het probleem van kinderen die te hoog ingeschaald op het VO komen. De scholen kunnen maar een ding doen en dat is nog strenger vasthouden aan de Citoscore. Resultaat: lotingen. Ik wist een jaar of vijf geleden niet wat ik hoorde. Loten in het VO. Niet uit te leggen. Maar goed. VMBO scholen in de grote steden voldeden niet meer en dus ging een grote groep ouders op zoek naar andere scholen in de randgemeenten. Havo en VWO scholen hanteren nu nog strengere aannamerestricties en dus blijft Cito leidraad. Helaas maar wel realiteit.

Punt 2 is het volgende: sinds ouders op rapporten van hun kinderen beoordelingen krijgen die heel vaag zijn is de drang naar duidelijkheid toegenomen. Cijfers kunnen niet meer maar het alternatief zorgt voor dwalende ouders. Cito is voor velen de houvast hoe het leertechnisch echt met je kind gaat. Helaas maar wel realiteit.

De derde reden van mijn innerlijk monoloog is: kennis moet zo aangeleerd worden dat het breed inzetbaar is. Dus we hebben de inoefening en daarna volgt de verbreding. Prima. Maar frappant is wel dat toetsen van de methode steeds vaker een ander beeld geven dan wat de kinderen op hun Cito scoren. Dus is de neiging om naast de stof uit de methode ook de manier van Cito aan te gaan leren. Helaas maar wel realiteit.

Kortom: als we toe willen naar nieuwe soorten onderwijs waarbij de nadruk niet alleen ligt op resultaten dan zullen we eerst een behoorlijke slag moeten slaan om de maatschappij hiervoor klaar te maken. Er zullen vooral in de grote steden goede afspraken gemaakt moeten worden met veel belanghebbende partijen. En daar is niets mis mee. Het systeem is duidelijk aan revisie toe. Persoonlijk denk ik dat de Brede School hier het beste antwoord op is. Binnenkort meer hierover.

Nieuwe ronden, nieuwe kansen.

Zo tegen het einde van het schooljaar maak ik altijd de balans op van een jaar groep 7. Dit zorgt voor mij automatisch dat ik nadenk over volgend jaar. Wat kan beter? Wat kan anders? Zijn er aanvullingen nodig? Hoe zet ik ICT nog meer/beter in?
Ik heb natuurlijk te maken met een kader waar binnen ik me kan bewegen schooltechnisch gezien.

Ook de ideeën die ik dit jaar had, moeten meer ingebed worden. Op deze manier kunnen we streven naar een optimale inzet ervan. De weblog wordt een nog belangrijker communicatiemiddel voor de klas, wiki's gaan we weer gebruiken en het digibord wordt gestandaardiseerd.

Dit zijn technische zaken maar ook de nieuwe manieren van leren komen op het program te staan. Om daar goed zicht op te hebben wil ik graag op bezoek gaan bij Unic. Zij werken al sinds het ontstaan aan het nieuwe leren. Zo had ik vorige week een oud-leerling op bezoek en zij liet me haar portfolio zien. Toen ik dat zag werd ik blij en bedacht me dat het basisonderwijs wel eens te ver achterblijft op dat gebied. Uiteraard hebben we de reformonderwijsscholen als Montessori en Jenaplan. Die zijn gestoeld op inzichten uit andere tijden.

Doel is een aantal aspecten van Unic te gaan vertalen naar het PO en te gaan uitproberen volgend jaar.

I'll keep you updated.